Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2016

Γράμμα



















Γιατί αυτή
δεν είναι η ζωή,
που ονειρεύτηκε.
Γιατί αυτή
δεν είναι η ζωή,
που την κάνει ευτυχισμένη.
Γιατί αυτή
δεν είναι η ζωή,
που από μικρή
βιαζόταν να ζήσει.
Γιατί αυτή
δεν είναι η ζωή,
που έφηβη,
έζησε βιαστικά.
Γιατί αυτή
δεν είναι η ζωή,
που θα αναπολεί
και θα διηγείται.
Γιατί αυτή
δεν είναι η ζωή,
που καρτερά να ζήσει.
Γιατί αυτή η ζωή,
είναι γεμάτη θλίψη,
είναι γεμάτη ψέμα,
είναι γεμάτη πόνο,
είναι γεμάτη σκληράδα.
Γιατί σε αυτή
τη ζωή,
απέχει τόσο πολύ
από όλα όσα θα ήθελε,
θα της άρεσαν, θα αγαπούσε
να κάνει.
Γιατί σε αυτή
τη ζωή,
είναι τόσο δειλή,
ποτέ της δεν κατάφερε
κάτι σπουδαίο,
ποτέ κανείς δεν της έδωσε συγχαρητήρια,
δεν έκανε ποτέ
κανέναν περήφανο,
δεν βοήθησε ποτέ κανέναν.
Γιατί σε αυτή
τη ζωή,
όλα τα άφηνε μισά,
δεν έκανε ποτέ της ένα ταξίδι,
πάντα έβλεπε τις εικόνες
στους ταξιδιωτικούς οδηγούς
και ζωγράφιζε με τα δάχτυλα της,
αόρατες πορείες στο χάρτη.
Γιατί σε αυτή
τη ζωή,
της άρεσαν τα υλικά,
και πια δεν έχουν
τη λάμψη που είχαν
όταν τα ήθελε τόσο,
τώρα είναι τόσο θολά,
άψυχα…πράγματα.
Γιατί αυτή
τη ζωή,
δεν προλαβαίνει να τη ζήσει.
Γιατί όλα τρέχουν,
αυτή τρέχει,
οι λογαριασμοί τρέχουν,
αυτή η πόλη τρέχει,
οι ευκαιρίες τρέχουν,
ο χρόνος τρέχει.
Γιατί αυτή
τη ζωή,
δεν προλαβαίνει να τη ζήσει.
Γιατί σε αυτή
τη ζωή,
είναι σκληρή, απόμακρη, ψυχρή
και έχει τόσο αγαπή
να δώσει,
που της καίει τα σωθικά,
και δεν μπορεί,
γιατί πνίγεται,
γιατί αυτη 
η ζωή,
την πνίγει.
Και λυπάται,
λυπάται τόσο.
Γιατί αυτή
τη ζωή,
δεν καρτερά να τη ζήσει.