Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Αυτό το μέρος.






















Σκάβω με τα νύχια μου,
σκάβω βαθιά στη γη
να βγω σε ένα μέρος,
που δεν θα υπάρχουν συρμάτινοι τοίχοι,
"στρατόπεδα συγκέντρωσης"
για να κρατάνε συγκεντρωμένους ανθρώπους,
προορισμένους για ημέρες
δυστυχίας και βασανιστηρίων.
Σε ένα μέρος,
που δεν θα βρίσκονται κλεισμένοι σε κελιά,
"ψυχιατρεία"
άνθρωποι που το μυαλό τους τρέχει
"κολασμένοι", να καταπίνουν φάρμακα.
Σε ένα μέρος,
που δεν θα καίγονται γυναίκες ελεύθερες
"μάγισσες".
Κολυμπάω στο βυθό της θάλασσας,
να βγω σε ένα μέρος,
που δεν θα σκοτώνουν παιδιά
γιατί πατάνε στη γή που δεν τους ανήκει.
Σε ένα μέρος,
που οι ρομαντικοί, οι ευαίσθητοι, οι δίκαιοι
δεν θα κρατιούνται
στα λευκά κελιά, ως απειλή.
Θέλω να βρω αυτό το μέρος,
που δεν θα κοιτάζω γύρω μου
και θα νιώθω την ψυχή μου
να μαυρίζει, να μαραίνεται.
Θέλω να βρω αυτό το μέρος,
που δεν θα βασιλεύει ο θάνατος και ο πόνος.
Θέλω να βρω αυτό το μέρος.
με ακούς...;